Excuus

Eventjes korte update: alle Dollies OK. Toegegeven, een maand niks posten is compleet not done.
Reden ? Goh, gewoon beetje te druk met vanalles en nog wat…
Femke ’s Sinterklaasverlanglijstjes bijhouden, Siebe leren stappen, nieuwe Macbook naar m’n hand zetten, Dollie de nodige aandacht geven enz…
Geen excuus, I know. Vanaf nu weer regelmatig een post en binnenkort misschien ook een extra blogje erbij…

RSS knopje

Voor zij die het nog niet hebben opgemerkt; onze Dolliekids-blog is nu voorzien van een oranje RSS-feed knopje. Misschien niet direct nuttig voor iedereen maar voor de blog adept-lezers best wel handig…

Pistolee Party

Vermits zowel ik als Mama Dollie hun schouders gezet hebben onder een nieuwe job en er de afgelopen week nogal wat nevenaktiviteiten geweest zijn, was het eventjes stil op deze blog… Zo ben ik vorige donderdag op één dag tijd een volledig jaar ouder geworden en stond er gisteren een Dollie Dagje Parijs op ons programma.
Straks is het alweer feest, want Mama Dollie heeft ter gelegenheid van “Ikke 33″ een “Pistolee-Party” georganiseerd. Geen “Kom-gerust-een-stukske-taart-eten evenement” voor ons, maar daarentegen wel een heuse Pistolee Happening. Iedere Dollie Familielid heeft z’n lievelingsbeleg doorgebeld en omdat het ook voor DollieBeebie Siebe feest is, krijgt hij vanavond in plaats van een traditioneel broodpapke een Echt Mals Sandwichpapke.
Alé hup, dat belooft dus…

Dagkliniek

Patiënt 1: Beebie Siebe

Klachten : Lopend neusje, potdichtte etterende oogjes

Diagnose : Mengeling van 2 Jaws tanden & verkoudheid

Behandeling : Verwenarrangement Beebie Full Option (slaapbegeleiding,
1-gang lunch met aangepaste Olvaritjes, knuffelsessie voor en na de maaltijden) 

Patiënt 2: Mama Dollie
Klachten: Auw mijne voet doet zeer ! 
Diagnose: te elastische gewrichtsband – 1 week gips
Behandeling: Trap & wasbegeleiding (PMD zak d’errond)

Effe zeggen…

Hoewel er al behoorlijk wat blog-stuff in m’n hoofd zit, heb ik het gevoel dat het plaatje niet zou kloppen zonder deze post. De meeste die dit blogje zullen volgen weten dat Femke en Siebe niet de eerste kids zijn die zich op bijzonder overtuigende manier in mijn leventje hebben genesteld. En hoewel deze blog speciaal voor hen is bestemd wil ik hier, misschien grotendeels voor mezelf, toch één en ander over kwijt. 

Het is alles behalve gemakkelijk om gevoelens voor kids “die niet van jou zijn” te doseren. Enerzijds ben je er net zo bij betrokken als “de ouder” zelf, maar anderzijds blijft er altijd een soort afstand die je nooit kan overbruggen. En heel misschien is dat niet eens zo slecht, want daar waar kids en ouders onafwendbaar met elkaar zijn verbonden, sta je als “vriend/vriendin” van de ouder nergens als het fout loopt. 

Kato, mijn snuitifant-vriendinnetje heeft een heel grote rol gespeeld de afgelopen jaren. Niet alleen was ze de eerste kid waar ik daadwerkelijk mee communiceerde :) maar ze was vooral de eerste kid waar ik onvoorwaardelijk van hield. Ze heeft mij holderdebolder doen inzien dat je pas met kids in je leven beseft wat echte rijkdom is en deed me beseffen dat je, hoe oud je ook bent, altijd een beetje kind kan en mag blijven. Het is inmiddels anderhalf jaar geleden dat ik haar zag maar er gaat geen dag voorbij dat ik niet aan haar denk. Soms bewust maar soms ook onbewust. Hoewel ik mezelf echt heb voorgenomen Femke nooit met Kato te gaan vergelijken is het denk ik logisch dat, naar aanleiding van één of andere straffe Femke-uitspraak of stoot, Kato ter sprake komt. Ik heb een tijdje geloofd dat ik er goed aan deed Kato te verbannen uit mijn gedachten maar de laatste maanden besef ik dat dat helemaal niet hoeft. Ik weet dat ze superhappy is, dat ze goed verzorgd wordt en dat ze nog af en toe over me praat en dat op zich maakt me nog altijd een superblij “nootje”… 

Femke en Siebe maken nu full time deel uit van mijn dagdagelijks doen en laten. Alles gebeurt in functie van de kids en zo hoort het ook. Ik heb met allebei een superband en ben ontzettend fier dat ik degene ben die ’s morgens Femke’s boterhammetjes met korreltjes klaarmaakt en Siebe’s Bambix Nummer 1 fles mag verwarmen. Ik zou het niet anders meer willen.