Dat het Mama Dollie zwaar zou vallen wisten we allebei op voorhand maar ook ik had het alles behalve makkelijk om met een overvolle auto te vertrekken en met een lege terug naar huis te komen.
Inmiddels zijn we 3 dagen verder en heeft het “acuut verdriet” plaats gemaakt voor een “we missen ze mega gevoel” maar toch… Onvoorstelbaar hoe kids je leven beëinvloeden. Plots stel je alles zomaar zonder nadenken in functie van hen en trotseer je zelfs de grootste soldendrukte om hen toch maar leuke stufjes te kunnen kopen. Plots ga je spontaan na 19H30 tegen mekaar fluisteren, omdat ze boven slapen en plots begin je op de meest ongepaste momenten kinderliedjes te zingen…
Zo hebben Mama Dollie & ik een afspraak… Telkens als we het samen over de kids hebben, zingen we uit volle borst(en) één van Femke’s megasongs. Na de intussen tot hit bekroonde “Leediesbloem-song” is “Epo i tai tai” zonder twijfel haar grootste favoriet. Wat het betekent, geen flauw idee, maar het gaat zo…
“Epo i tai tai e, o epo i tai tai e”
“Epo i tai tai i tuki tuki epo i tuki tuki e”
Mocht iemand geïnteresseerd zijn in de juiste toonaarden… Gelieve ons vanaf 16 juli te contacteren. Dan zijn de kids terug en niemand zingt het beter dan zijzelf…
