2 weken volle plaat

Op één avond na houdt Siebe nu al 2 weken “kot” ’s avonds… Zijn het pijntjes, tandjes of is het gewoon aandacht ? Geen idee… Overdag is hij zijn Smiley Zelve, maar van 20 tot 23h is hij een Krijsend Hoopje Traantjes. Zowel Mama Dollie als ik proberen onze Mega Kid te troosten maar het lijkt alsof alleen complete uitputting hem naar dromenland kan sturen.
Zelf heb ik het vooral moeilijk met de tweestrijd tussen “Siebe en knuffelen en zo 5 minuten genieten van de stilte die daarbij hoort” en “hem laten wenen omdat hij toch es moet gaan beseffen dat aandacht niet alles is”…
Het doet gewoon pijn hem te zien “afzien” en hoewel z’n constante gehuil best wel vermoeiend is, besef je op zo’n moment ook hoe rijk je bent met kids om je heen.

Euh…

Newsflash: Siebe slaapt !! Ja nu al. Sterker nog, om 19H15 bleek plots dat Knol Siebe zomaar even tussendoor naar dromenland was vertrokken. Hehe, ‘t is in geen twee weken zo vlot gegaan als nu… Kan er dan misschien iemand NU naar ons bellen ? Of NU even langskomen ? ‘t Is hier wel heeeeel stil zo…

Look@me Syndroom

Verschijnselen: KRIJSEN !!! (enkel te behandelen met korte Look @ Siebe sessies)

Gevolgen voor Beebie zelf: knalrood hoofdje – zweetaanvallen met kletsnatte Marcels als resultaat – troebel zicht door overdosis waterlanders

Gevolgen voor Dollies: overgevoeligheid aan bijna alles – chronisch slaaptekort – waanideeën over internering 

Siebe’s woordenschat is nog altijd vrij beperkt.. Meer dan “ajejeijei, ahkie kie kie” komt er voorlopig niet uit, maar toch een virtueel Mama Dollie – Beebie Siebe gesprek : 
 

Mama Dollie: Siebe, wat scheelt er nu toch ? Waarom ben je altijd boos ? 

Beebie Siebe: Jihaaa ! Boos, who me ? Ik ben helemaal niet boos. Ik ben Mega Siebe. 

Mama Dollie: Siebe, doe normaal, je bent de laatste 2 weken niet te genieten, doet niks anders dan krijsen en wenen. 

Beebie Siebe: Awel ? Het is het enige dat helpt. Als ik heeel luid krijs en ween en een beetje doe alsof ik bijna ga ontploffen dan kom je toch bij mij en lach ik toch es ? 

Mama Dollie:  Siebe ! Beebies moeten toch ook een beetje alleen kunnen spelen ? 

Beebie Siebe: Neen, disagree. Ik wil dat jullie ALTIJD met mij spelen, ALTIJD op mijn buikje wrijven, mij ALTIJD kriebelen, mij ALTIJD in de lucht gooien en ALTIJD koetchie koetchie met mij doen. 

Mama Dollie: Ahja.  

Hmm… Siebe is nu al bijna 2 weken lang echt lastig. Niks of niemand kan hem lang genoeg entertainen en keer op keer lijkt krijsen zijn enige wapen. Efficiënt, maar vooral ontzettend vermoeiend. Siebe is een superbeebie, alleen missen we af en toe een volumeknopje… 

Past da ?

Femke had deze morgen maar één second nodig om Mama Dollie’s “Wat gaan we eten-vraag” te beantwoorden. SPAGHETTI !!! OK. No prob, spaghetti zou het worden. Mama Dollie was er zelfs helemaal door in de war. 

Femke (volop aan het Nemo-puzzelen): Mama, kijk es, mij flink aan het puzzelen hé ! 

Mama Dollie: Amai seg Femke, mama is trots op jou hoor. 

Femke: Mamaaa, past-da ? 

Mama Dollie. Ja Femke. Pasta. Strakjes gaan we spaghetti eten. 

Hmm.. Kleine communicatie stoornis tussen Moeder & Dochter dus. Gelukkig maar want puzzelstukjes durven al eens zwaar op de maag liggen… 

Geox, the shoe that breathes

Siebe heeft er. Zo van die stoere met van die oranje veters… Onvoorstelbaar wat een schoen doet met zo’n mini mensje… Intussen zijn we gewend aan een Hippe Marcel Siebe, een Stoere Samson Siebe maar sedert vandaag dus ook een Coole Vintage Siebe. He’s got the looks, the smile and sure has the right shoes to seduce the world :)

Boog (boom) met kleuren

Ikke: Kijk Femke, zie je die kleurtjes in de lucht ?
Femke: Jaaaah !!!
Ikke: Mooi hé ?
Femke: Jaaaaaah !!
Ikke: Dat is een regenboog, Femke.
Femke: Ahja. Een regenboom.

Broer & zus stufjes

Siebe: Uh (volume 1)
Femke: Uhhh (volume 2)
Siebe: Aah (volume 3)
Femke: Aaaaaah (volume 4)
Siebe: Ieh (volume 5)
Femke: Ieeeeh (volume 6)
Siebe: Ohh (volume 7)
Femke: Ohhh (volume 8)
Siebe: Waaaaaaaa (volume 9)
Femke. Seg Keeeeeerel, mijn oren doen wel pijn hé !!!!!

Natte kussen

Mama Dollie: Ik wil een dikke kus van Femke.
Femke: Mwaaaaah !
Mama Dollie: Wil Femke ook een dikke kus van Mama ?
Femke: Neen. Ze zijn te nat.

Terug

Terug volle galet Dora filmkes, terug een groot brood in plaats van een klein…Yep. Sedert gisterenavond terug kiddy-life ten Huize Dollies… Hehe. De afgelopen 2 weken waren zeker tof maar nu de Dolliekids terug zijn kan de vakantie pas echt beginnen.

Ongelooflijk hoe hard ze allebei veranderd zijn op zo’n korte tijd. Siebe kan met z’n inmiddels 4 mega-tanden zo een bijrol vertolken in Jaws en Femke’s groeischeut heeft ervoor gezorgd dat ze nu toch wel heeeeel veel driekwart broekjes heeft… Maar goed, Siebe heeft nog steeds z’n megasmile en Femke is nog altijd even subtiel als voordien.

Femke: Ah, hier is mijn huisje !
Mama Dollie: Ja Femke’s huisje hé. Straks mag jij dodo doen in je blauwe bed.
Femke: Mij strakjes dodo doen, ik eerst wat kadootjes krijgen.

Ahja… Juist. Nog een geluk dat ik hun kleerkastjes wat had aangekleed met Disney figuurtjes EN dat we een Bumba t-shirt voor haar hadden EN dat er nadien ook ene van Mickey bleek te zijn EN er een nieuwe training in haar kastje lag EN dat ze eindelijk ook nieuwe sandaaltjes kan aandoen om in de zandbak te gaan spelen. Oef seg. stel je voor dat ze enkel maar dat speelgoedje had gekregen ? Euh speelgoedje ? Juist. Daar zijn we nog niet aan toe. Da’s voor vanavond. Overkill is nooit goed.

Beebie Siebe had net als z’n zus één en ander nieuw in z’n Donald Duck kleerkast hangen. Alleen is hij voorlopig niet zo begaan met z’n looks… Siebe drinkt, eet, slaapt en lacht… Misschien overweegt hij zelfs om binnenkort een stapje in de wereld te gaan zetten…

Alleen zonder kids…

De Dolliekids zijn 2 volle weken bij hun papa en hoewel zowel ik als Mama Dollie geen moment twijfelen aan het luxe verblijf dat hen daar te wachten staat, is het toch met behoorlijk gemengde gevoelens dat we ze dinsdag naar hun papa brachten.

Dat het Mama Dollie zwaar zou vallen wisten we allebei op voorhand maar ook ik had het alles behalve makkelijk om met een overvolle auto te vertrekken en met een lege terug naar huis te komen.
Inmiddels zijn we 3 dagen verder en heeft het “acuut verdriet” plaats gemaakt voor een “we missen ze mega gevoel” maar toch… Onvoorstelbaar hoe kids je leven beëinvloeden. Plots stel je alles zomaar zonder nadenken in functie van hen en trotseer je zelfs de grootste soldendrukte om hen toch maar leuke stufjes te kunnen kopen. Plots ga je spontaan na 19H30 tegen mekaar fluisteren, omdat ze boven slapen en plots begin je op de meest ongepaste momenten kinderliedjes te zingen…

Zo hebben Mama Dollie & ik een afspraak… Telkens als we het samen over de kids hebben, zingen we uit volle borst(en) één van Femke’s megasongs. Na de intussen tot hit bekroonde “Leediesbloem-song” is “Epo i tai tai” zonder twijfel haar grootste favoriet. Wat het betekent, geen flauw idee, maar het gaat zo…

“Epo i tai tai e, o epo i tai tai e”
“Epo i tai tai i tuki tuki epo i tuki tuki e”

Mocht iemand geïnteresseerd zijn in de juiste toonaarden… Gelieve ons vanaf 16 juli te contacteren. Dan zijn de kids terug en niemand zingt het beter dan zijzelf…